RIP Eric Geboers

Tekst: Bart Jacobs

Foto: Suzuki Racing

 

Vanmiddag is het stoffelijk overschot van voormalig wereldkampioen Motorcross Eric Geboers uit de Miramar recreatievijver in Mol gehaald. Geboers was gisterenavond in het water terechtgekomen toen hij z’n pas geadopteerde pup wou redden, nadat die van een boot was gesprongen. Urenlang zochten leden van de cel Vermiste Personen van de Federale Politie de recreatieplas af tot Geboers’ stoffelijk overschot vanmiddag werd gevonden. Geboers werd 55 jaar oud.

 

Eric Geboers was de jongste zoon van een echte Motorcrossfamilie uit de Balense deelgemeente Wezel. Van zodra Geboers, in de zomer van 1978 16 jaar werd tekende hij een aansluitingskaart bij KMC Mol, de club waar ook z’n oudere broers voor reden. De jongste Geboers maakte z’n debuut op 15 augustus 1978, tijdens de Internationale Motorcross van de Keiheuvel. Niet toevallig was de meeting op en om de Balense duinenrug de laatste wedstrijd van oudere broer Sylvain. Eric maakte z’n debuut bij de Juniors van de BMB dan ook op een Maico MC500 van Sylvain.

 

In de jaren daarna ging het hard voor Geboers. Onder het mentorschap van z’n broer Sylvain  - die teambaas werd bij Suzuki - en in het kielzog van andere Belgische toppers als Harry Everts en Georges Jobé, groeide hij uit tot een wereldtopper. In 1980, z’n allereerste volledige seizoen in het WK 125, eindigde hij 3e in de eindstand, achter Harry Everts en Michele Rinaldi. Een jaar later moest hij alleen Harry Everts voor zich dulden. In 1982 en 1983 schonk Geboers Suzuki telkens de wereldtitel in de commercieel erg belangrijke 125cc klasse. Nadat Suzuki eind 1983 de stekker uit al z’n fabrieksteams trok, verkaste Geboers naar HRC (Honda Racing Corporation), de competitiepoot van Honda en de toenmalige koningsklasse van de Motorcross: de 500cc. Daar kwam Geboers in een dream team met landgenoten André Malherbe, André Vromans en de Brit Dave Thorpe terecht.  Na een moeilijk eerste seizoen eindigde Geboers in 1985 en 1986 tweemaal als derde in het WK 500 cc. Voor 1987 stuurde HRC ‘The Kid’ naar de kwartliterklasse, met de belofte dat hij terug mocht keren naar de 500 cc, als het seizoen goed verliep. En dat was het geval, na een intense strijd met de Fin ‘Pekka Vekhonen (Cagiva), pakte Geboers z’n derde wereldtitel. Met wereldtitels in twee verschillende klassen (125 en 250 cc) op zak, richtte Geboers een jaar later z’n aandacht terug op de 500 cc. De Balenaar was op dat ogenblik in een prestigestrijd met Georges Jobé verwikkeld om de eerste wereldkampioen in alle drie de solo-klassen van het Motorcross (125 cc + 250 cc + 500 cc) te worden. Uiteindelijk slaagde Geboers daar wel in en zou Jobé falen in de 125cc klasse.

 

Op 15 augustus 1988 werd Eric Geboers, onder het motto ‘The Kid who became The Boss’ in de bloemen gezet als wereldkampioen 500 cc en de eerste wereldkampioen ooit in de drie solo-klassen. Twee jaar later kondigde Geboers, nadat hij zich op de Namense citadel van z’n vijfde en laatste wereldtitel (500 cc) had verzekerd, z’n afscheid van het Motorcross aan. Geboers was dan net 28.  De Balenaar werkte nog het najaar af, maar verdween vrij anoniem uit de competitie nadat hij z’n sleutelbeen brak tijdens de Supercros van Bercy.

 

Vanaf dan richtte hij z’n pijlen op de promotie van Motorcrosswedstrijden en Triathlons, on de de noemer ‘EG Events’en op het uitbouwen van een commercieel helikopterbedrijf. Geboers verkaste voor dat laatste naar het andere einde van de provincie Antwerpen, waar hij in Walem bij Mechelen EG Heliservice probeerde uit te bouwen.

Ondertussen runde Geboers in 1994 en 1995 ook het kwartliter fabrieksteam van HRC, met als rijders Erwin Evertsen en Kurt Nicoll en vanaf 1995 ook de Belg Jaimy Scevenels. Ondertussen ontplooide Geboers zichzelf sportief in allerlei autosportklassen gaande van de Westfield Cup (Lotus 7 replica’s) tot de Carglass Cup (de voorloper van de Belcar) en zelfs Rallycross. Later zou Geboers ook een rol als co-teammanager spelen in het door z’n broer Sylvain gerunde Suzuki-fabrieksteam in het WK MX1. Geboers was in de periode ook co-commentator voor Sporza’s uitzendingen van de MX1 GP’s. Vanaf 2008 promootte Geboers de Belgische GP Motorcross in Lommel. De laatste jaren was het echter stil rond de vijfvoudige wereldkampioen en voormalige Belgische Sportman van het jaar geworden.

 

De Motorsite biedt langs deze weg zijn medeleven aan de familie en nabestaanden van Eric Geboers.

 

 

Facebook comments