Roadbookrit: Kriss Kross door de Kempen

België en Nederland hebben niet alleen een hoop motormerken voortgebracht, ook in de motorsport speelden de Laaglanders altijd al een rol van betekenis. Vooral in het motorcross domineerden de Belgen en de Nederlanders lange tijd, vandaar het idee om voor de derde etappe van de Roadbook Rally vier motorcrossparcours in de Kempen aan mekaar te linken. Of anders gezegd: kris cross door de Kempen.

 

Tekst: Bart De Schampheleire, Bartel Jacobs

Foto’s: Jochen Scheire

Route: Jochen Scheire

 

Afspraak om 9 uur aan het Hondapark Balen. Vanuit mijn woonplaats is het toch twee uur kachelen tot Balen-Olmen, nog een geluk dat de Honda VFR800X CrossRunner met vijfvoudig instelbare handvatverwarming is uitgerust. Zowel voor mezelf als voor fotograaf/routebouwer Jochen is het een leuk weerzien met het crossparcours van Hondapark Balen, allebei zetten we op het middenterrein van deze omloop onze eerste off-road stapjes. Er worden nog maar zelden wedstrijden georganiseerd op het voormalige trainingsparcours van Eric Geboers, al werden er in het verleden op het zandcircuit wel een aantal manches voor het Belgisch Kampioenschap en een ronde van de ‘Masters of Motorcross’ gereden. Uitbater Marc Dammen houdt zich strikt aan de openingstijden van het circuit om de goede verstandhouding met de omwonenden te bewaren en ook op vlak van geluidsoverlast worden veel preventieve acties op poten gezet. Zo vroeg op de ochtend op een weekdag baden de Kempen in rust en met zijn zachte motorloop en vriendelijke uitlaatsound past de CrossRunner perfect in het plaatje. Na een paar plaatjes gaan we op weg, maar eerst nog even de kilometerstand van de CrossRunner noteren voor de schiftingsvraag om kans te maken op de maandprijs.

 

Home of the legend, 1

Over smalle betonweggetjes gaat het door de bossen richting Mol. Op de Olmensebaan stuiten we op snackbar ‘De Broodjeshoek’ dat op de gevel trots ‘Home of the legend’ heeft geschilderd. Verwacht je niet aan een ontmoeting met een levende legende in het motorcross, maar wel met de ‘Reus van Balen’. Slaag je er in om binnen de veertig minuten twee Balense Reuzen (een hamburger van 3,6 kilo), naar binnen te werken, dan krijg je de volledige inhoud van de pot. Best wel een schranspartij om te overwegen want op het moment dat wij de route rijden steekt er al 375 euro in de pot. Kan het nog vettiger? Jawel, met de ‘Toren van Balen’. Om deze kanjer van een hamburger met liefst twintig stukken vlees te verorberen mag je met twee zijn, de snelste tijd staat momenteel op 25 minuten en 59 seconden. Zo vroeg op de dag keert mijn maag al bij de gedachte van zo’n portie vettigheid en ik kan mij niet voorstellen dat veel M&T-lezers hier tegen 10 uur ’s ochtends naar binnen zullen vallen met de ambitie om één van de schransrecords te verbreken. Mol is een gezellig centrumpje waar je genoeg horecazaken vindt om je ochtendhumeur met een kop koffie weg te spoelen. Als we door het centrum sjokken valt het mij op dat één van de cafés ‘Bergop’ heet, al blijven de hoogteverschillen in de Kempen beperkt tot een verdwaalde molshoop. Of in dit geval een ‘Mol-hoop’. Iets verder is er alweer tijd voor flauwe humor. ‘Tiens, hier woont een Rus’, bedenk ik als we aan ‘Mol-Ski’ passeren. Het blijkt evenwel de lokale waterskiclub te zijn, een hobby waarvoor het essentieelste ‘ingrediënt’ hier ten overvloede aanwezig is. In de driehoek Mol-Dessel-Lommel vind je kwartszand, een hoogkwalitatieve soort zand die je enkel in deze streek en in de buurt van Maasmechelen aantreft. De intensieve zandwinning zorgde voor het ontstaan van een reeks meren en vijvers die verbonden zijn met een labyrint van kanalen. Ideaal dus voor waterskiërs en andere liefhebbers van watersport, maar langs de plassen en kanalen is het ook heerlijk fietsen over de verkeersvrije jaagpaden. Het SunParks bungalowpark heet hier niet toevallig ‘Kempense Meren’ en we gaan later op de rit nog langs een pak vakantieparken passeren. Op de motor laveren we tussen de meren en dwarsen een paar kanalen over schattige bruggetjes uit de tijd van toen, een reclamebord wijst ons er op dat er in Dessel binnenkort een motorcross wordt gehouden. Dessel is de plaats waar jaarlijks de Graspop Metal Meeting wordt georganiseerd, een weekend waarin de Kempen net iets minder stil zijn dan de rest van het jaar. Via Dessel-Witgoor, thuis van meervoudig wereldkampioen motorcross Joël Smets, vorderen we noordwaarts. Over de N123 gaat het dan door een tunnel van groen naar Postel. De route passeert niet aan de abdij van Postel, maar slaat honderd meter er voor rechtsaf opnieuw richting zuiden over de N136. De abdij van Postel kan evenwel om meerdere reden het ommetje waard zijn. Voor de abdij vind je meerdere tavernes om in het zonnetje bij een koffie op adem te komen, binnen de muren van de abdij kan je in het ‘Kontaktcentrum’ eventjes bezinnen. In de abdijwinkel kan je onder andere de kazen die de Norbertijnen van de abdij maken kopen. Naast Westmalle en Orval is Postel de enige abdij die nog over een kaasmakerij beschikt, enkel de paters van Westmalle en Postel beschikken nog over een eigen veestapel.

 

Stedelijk motorcrosscentrum

We rijden opnieuw pal zuidwaarts en kwestie van geen valse verwachtingen te scheppen toch dit: wil je van de ene bocht naar de andere zeilen, dan is dit niet de ideale route. Dat wil echter niet zeggen dat het een saaie route is want je rijdt constant door het groen en de afwisseling van loof- en naaldbossen is een streling voor al je zintuigen, inclusief je neus die constant geprikkeld wordt. Voor het eigenlijke centrum van Lommel zwenkt de route naar de industriezone Balendijk-Kristalpark. Voor het Stedelijk Motorcrosscentrum Lommel moet je in de industriezone eventjes van de route af. Vlak voor het imposante transportbedrijf ‘H. Essers’ sla je rechts de Marie Curiestraat in en een paar honderd meter verder ligt aan je rechterhand de toegang tot het motorcrossparcours. Nergens anders in Vlaanderen geniet het motorcross van een dergelijk maatschappelijk draagvlak als in Lommel waar het lokale crossparcours als ‘Stedelijk Motorcrosscentrum’ te boek staat. De uitstraling van het circuit dat vroeger bekend was als ‘De Heeserbergen’ reikt tot ver buiten de Benelux. In z’n rijke geschiedenis ontving het circuit van Lommel wedstrijden van elk mogelijk niveau, van lokale clubwedstrijden van AMAC Lommel tot twee edities van de Motorcross der Naties. De laatste editie van de landenwedstrijd in 2012 had hét hoogfeest moeten worden van BMB-bondscoach Joël Smets en de zijnen, maar een sterke Duitse ploeg met Ken Roczen en ‘Lommelaar’ Max Nagl in de hoofdrollen dacht er anders over. De Duitsers schreven geschiedenis door op die oktoberdag voor de allereerste keer de Chamberlain Trophy mee naar huis te nemen. Toeval of niet, 31 jaar eerder had het Amerikaanse team onder leiding van Roger De Coster ook in Lommel z’n allereerste zege in de Motorcross der Naties geboekt. In het industriepark Balendijk-Kristalpark hebben meerdere top motorcrossteams hun ‘service course’ waar de motoren klaar worden gestoomd voor de wedstrijden. Onder andere Suzuki World MXGP, Rockstar Energy Husqvarna en het Ice One Racing Team (eigendom van Formule 1 racer Kimi Raikkonen) hebben hier hun hoofdkwartier.

 

Aan mogelijke eet- en drankstops ontbreekt het deze route niet en Lommel kan een prima plek zijn om even de beentjes te strekken en de innerlijke mens te versterken. Via Lutlommel knikt de route weer naar het noorden, ‘kris kras/cross door de Kempen’ is geen lukraak gekozen titel. Over de kaarsrechte N69 steken we de grens met Nederland over en eigenaars van een hoogpoter kunnen hier hun hartje eens ophalen. Links en rechts van de weg liggen brede zand- en grintpaden waarop je een GS, Adventure of Tiger flink de sporen kunt geven. Ook de VFR800X lust er wel pap van, met dank aan de eenvoudig uitschakelbare tractiecontrole.

 

Moet er nòg zand zijn?

Valkenswaard ligt vlak over de Nederlandse grens en het Eurocircuit grenst aan het vakantiepark ‘De Kempervennen’. In 1971 werd nabij het Eurostrand in Valkenswaard het eerste permanente rallycrosscircuit geopend op het Europese vasteland. Het circuit was eigendom van een particulier, de wedstrijden werden georganiseerd door de Nederlandse Rallycross Vereniging. De wedstrijden groeiden zowel qua deelnemers als qua publiek en populariteit enorm toen de Avro er op zaterdagavond in prime time aandacht aan besteedde. Meer dan drie miljoen Nederlanders keken op zaterdagavond naar de wedstrijden. Toen de Avro na elf jaar de verslaggeving van de wedstrijden stopzette, braken voor de sport en het circuit van Valkenswaard moeilijke tijden aan. Met een nieuwe eigendomsstructuur vond het Eurocircuit zijn tweede adem en werd er hard geïnvesteerd in de heraanleg van de circuits op het tien hectare groot domein. Met resultaat want onder andere met de organisatie van de Nederlandse proloog van Le Dakar en de Nederlandse manche in het WK motorcross begon de ster van het Eurocircuit weer te fonkelen. De ongekroonde koning van Valkenswaard is de 21-jarige Nederlander Jeffrey Herlings. Sinds 2010 won de Red Bull KTM-motorcrosser elke MX2 GP in Valkenswaard. En Herlings won niet zomaar, nee, telkens won hij met een dubbele reekszege. Herlings staat dan ook bekend als ’s werelds beste zandrijder. Twee sympathieke medewerkers begroeten ons hartelijk op het circuit en snel een fotootje maken bij het starthek is geen enkel probleem. Toffe lui in een piekfijn onderhouden infrastructuur.

 

Home of the legend, 2

Langs nog een vakantiepark in aanbouw sturen we (nu ja, sturen, het is voornamelijk rechtdoor) naar nòg een abdij: de Sint-Benedictusadbij ‘De Achelse Kluis’. Al in 1656 werd hier een grenskapel gebouwd waar in 1686 Petrus van Eijnatten uit Eindhoven een gemeenschap van kluizenaars stichtte. Na een onderbreking in de nasleep van de Franse Revolutie namen de trappistenmonniken van Westmalle in 1846 de religieuze draad weer op met de stichting van de Sint-Benedictusabdij. Na de Tweede Wereldoorlog werd gestart met de bouw van een nieuwe abdij, maar slechts twee van de vier geplande vleugels werden gerealiseerd. De trappist die in Achel gebrouwen wordt is één van de tien trappistenbieren. Achel Trappist is in 8 en 9,5% overal verkrijgbaar, de 5% (zowel in blond als bruin) wordt enkel in de herberg van de kluis getapt. We installeren ons op de ruime binnenkoer van de taverne en genieten net zoals een massa wandelaars en fietsers in de zon van een snelle lunch. Met het buikje rond beginnen we aan een kilometerslange flirt met de Belgisch-Nederlandse grens. Eens Kaulille voorbij daalt het percentage bos in het landschap en begint het lichtjes te glooien. Op de weg van Meeuwen-Gruitrode naar Dilsen-Stokkem kunnen de motorcrossfanaten nog een extra lusje aan de route breien en naar Neeroeteren afslaan. Neeroeteren is ook al een ‘home of a legend’, maar dan geen legende tussen twee hamburgerbroodjes, maar een levende legende. Stefan Everts is met tien wereldtitels in het motorcross, 101 overwinningen in Grote Prijzen en wereldkampioenentitels op de vier grote Japanse merken (Honda, Yamaha, Suzuki en Kawasaki) ontegensprekelijk de beste motorcrosser aller tijden. In het najaar van 2006 kreeg Everts de titel van ‘Ereburger van de stad Maaseik’ en werd in het centrum van Neeroeteren een sympathiek standbeeldje van hem (een motorcrosser met vleugels) ingehuldigd. Tegenwoordig vecht het motorcross voor zijn voortbestaan in België en gezien de absolute afwezigheid van enige steun voor het motorcross vanuit politieke hoek heeft Everts er al mee gedreigd om dat ereburgerschap opnieuw af te staan. Onder het motto ‘Als jullie niks voor de cross doen, dan hoeft die eretitel voor mij ook niet meer.’ Ten huize Everts lijkt de opvolging trouwens verzekerd want Liam Everts blijkt het crosstalent van opa Harry en papa Stefan te hebben geërfd.

 

Valstrik of strik?

Eigenlijk had ik het volgende stuk tekst onder een kraslaag willen laten drukken met het opschrift ‘Ben je zeker van je huwelijk? Ja? Kras dan deze laag weg’ want tussen Neeroeteren en het eindpunt van deze etappe van de Roadbook Rally wacht nog een valkuil van jewelste. En daarmee bedoel ik niet de schacht van de Eisdense steenkoolmijn die in 1987 sloot, maar wel het Maasmechelen Village winkelcentrum dat op de mijnsite werd uitgebouwd. Meer dan honderd winkels lokken jaarlijks ruim 2,5 miljoen kooplustigen naar de Mijnwerkersstraat, veel dichter bij de hel kan je als motorrijder-zonder-gevoel-voor-mode niet komen. Dus denk je best twee keer na voor je vrouwlief mee achterop de motor vraagt om deze etappe van de Roadbook Rally te rijden, het zou immers een duur ritje kunnen worden. Nog een handvol kilometers door het groen van het Nationaalpark Hoge Kempen en het eindpunt van deze Roadbook Rally komt al in zicht: het motorcrossparcours van AMC Genk aan de Horensbergdam. Althans, dat was toch de bedoeling, maar als we het terrein opdraaien worden we door de uitbater onmiddellijk de laan uit gestuurd. Lievemoederen helpt niet, evenmin als uitleggen dat we met een artikel in Motoren & Toerisme het roemrijke verleden van het Kempische motorcross onder de aandacht willen brengen. “Het maakt mij niks uit voor wie jullie werken. Geen enkel medium steunt ons in de strijd voor het motorcross, dus bol het maar af”, krijgen we toegesnauwd. Tja, daar sta je dan met je goede bedoelingen… Omdat we van de slechtste niet zijn toch nog deze info: op 21 juli wordt op dit circuit de tiende en laatste editie van ‘Everts and Friends’ georganiseerd, een sportief/ludiek evenement van Stefan Everts dat een resem goede doelen steunt.

 

Nog even op Zolder?

Word je ook weggestuurd op het motorcrossparcours van Genk, dan kan je nog altijd op het terras van het aanpalende kartcircuit terecht om je rit af te sluiten. De snelheid waarmee de karts over de baan razen is verbluffend, de tweetaktdampen maken de ervaring compleet. In principe stopt het Roadbook hier en wie vanaf Genk huiswaarts keert zal zeker de locatie waar je je eigen motor moet fotograferen gepasseerd zijn. Als epiloog kan je echter nog voor een bezoek aan het circuit van Zolder kiezen, op slechts een tiental snelwegminuutjes van Genk. Want het circuit van Zolder mag dan wel bekend staan als een racecircuit, voor de aanleg van de ‘Omloop van Terlaemen’ in 1963 werd op die locatie vooral aan motorcross gedaan.  In 2003 maakte Zolder na veertig jaar zijn comeback als motorcrossparcours en wel meteen met een evenement op het allerhoogste niveau: de Motorcross der Naties. Met drie regerende wereldkampioenen -Steve Ramon (125 cc), Stefan Everts (MXGP), en Joël Smets (650 cc)- kwam het Belgische team van bondscoach Joël Robert als de te kloppen equipe aan de start. Dat was evenwel buiten het Amerikaanse wonderkind Ricky Carmichael gerekend want op z’n 250cc tweetakt Honda gaf hij alle thuisrijders een pak voor de broek.  Niettemin wonnen de Belgen het landenklassement en daar het tenslotte toch om in de Motorcross der Naties. Tegenwoordig is het Circuit Zolder een pionier op het vlak van elektrisch motorcross. Sinds 2013 wordt er jaarlijks de E-MX of Champions georganiseerd, een wedstrijd waarin huidige motorcrosstoppers het opnemen tegen legendes zoals Stefan Everts en Joël Smets. De wedstrijd wordt op elektrische crossmotoren verreden. Op donderdagen en tijdens de weekends wordt op het crossterrein dat aan de binnenzijde van de Kanaalbocht ligt ook nog met gewone crossmotoren getraind. En daarmee zit ons rondje langs de belangrijkste motorcrossparcours van de Kempen er op. Mocht je nog vragen hebben bij de titel van het stuk, weet dan dat Kris Kross  een Amerikaans rapduo was dat in 1992 een wereldhit scoorde met een titel die ook op motorcrossparcours van toepassing is: Jump! Jump!

 

Je vindt de GPS-bestanden voor deze roadbookrit in onze Roadbook-sectie.

www.hondapark.be

www.motorcrosscentrumlommel.be

www.eurocircuit.nl

www.amc-genk.be

www.circuit-zolder.be

 

 

Facebook comments