Reisverhaal: Tour de France 2017-1

Keuvelend en badinerend achter de toog van onze Salonstand in Brussel ontstond ergens half januari het idee om met een paar dikke toermotoren onze eigen Ronde van Frankrijk te rijden. Het opzet was van meet af aan om zes machines mee te nemen gevolgd door een auto om er een batterij aan testmateriaal in mee te zeulen. Mannen maken plannen heet zoiets…

 

Tekst: Dirk Gossye, Jochen Scheire, Jelle Verstaen

Foto’s: Jochen Scheire

 

Een resem brainstormsessies later zijn we er ongeveer uit hoe we de trip gaan aanpakken. De routes moeten allemaal binnendoor worden gereden, enkel wanneer we voorbij een grote stad moeten, zal dit mogelijks langs de snelweg/ringweg gebeuren. Om zover mogelijk te geraken worden niet al te veel omwegen gemaakt en proberen we op de meest efficiënte manier van start naar aankomst te rijden, de ritten mogen bovendien maximum 500 kilometer lang zijn, dat is namelijk al een behoorlijk eindje bollen wanneer alles via kleinere wegen gaat. Er wordt ook één dag van relatieve rust ingelast met een kortere route die tevens de mogelijkheid zal bieden wat actiefoto’s te maken.

 

Aansturen wordt bijsturen

Om de routes te bouwen gebruiken we MyRoute-app (www.myrouteapp.com). Met deze online tool is het mogelijk om routes uit te stippelen voor Garmin en TomTom en je kan bij het uitstippelen een Michelinkaart als overlay kiezen om zoveel mogelijk ‘groene baantjes’ mee te pikken, nog altijd de referentie om er zeker van te zijn dat je onderweg de mooiste wegen en panorama’s kruist. Het uitstippelen neemt enkele dagen in beslag en na heel wat tekenen en hertekenen op de online kaarten komen onderstaande zes ritten uit de MyRoute-app gerold:

 

Rit 1: Kortrijk – Honfleur

Rit 2: Honfleur – Limoges

Rit 3: Limoges – Saint-Girons

Rit 4: Saint-Girons – Grospierres

Rit 5: Grospierres – Mont-Ventoux

Rit 6: Mont-Ventoux – Dijon

Rit 7: Dijon - Kortrijk

Bepaalde motoren zijn voorzien van standaard koffers (BMW, KTM, Yamaha), op de andere worden koffers, soft luggage en/of roltassen gemonteerd. Op woensdagavond staan we zo goed als vertrekkensklaar, nu kan niets nog fout gaan. Of wel? Op donderdagmiddag krijgen we echter een bezorgd telefoontje van de echtgenote van de fotograaf die ons zal vergezellen en volgen met de auto. Tijdens een motorritje is hij ten val gekomen en de ligamenten in zijn schouder zijn uitgerokken. Het is onmogelijk voor hem om zeven dagen een voertuig te besturen. Lichtjes in paniek proberen we in allerijl nog een andere fotograaf te vinden die zich de volgende zeven dagen kan vrijmaken. Tevergeefs, we zullen één motor moeten thuislaten.

De werkpaarden van dienst zijn uiteindelijk de volgende: twee toerbuffels, een BMW R1200RT en een Yamaha FJR 1300, twee hoogpoters met de Suzuki V-Strom 1000 en de Honda Africa Twin en als buitenbeentje de briesende KTM Super Duke GT.

 

 

Wapenfeiten

De lastminute improvisaties zorgen ervoor dat we op dag 1 niet lekker vroeg zullen kunnen vertrekken. Er moet plots nog vanalles bijgesteld worden en we besluiten de eerste dag pas ’s middags aan te vatten en het grootste deel van de eerste etappe langs de snelweg te doen. Op de verzamelplaats, het laatste tankstation in België op de E17 in Marke, kunnen we de eerste wapenfeiten al noteren: één piloot vergat zijn originele boorddocumenten mee te nemen (kwartiertje tijdverlies) en een andere reed zomaar het tankstation voorbij (nog een kwartiertje erbij). Hopelijk blijven we de volgende dagen gespaard van verdere tegenslagen…

’s Avonds komen we goed en wel aan in het Normandische pareltje Honfleur waar het helaas bijzonder druk is. Draaien, keren, zweten, zwoegen… De motoren moeten bovendien op straat overnachten - een motorrijder heeft dat niet graag - dus we gebruiken alle ketting- en beugelsloten die we hebben om de stalen rossen vast te leggen. Het waren twee bewogen dagen en we wringen ons in ons charmante hotel in het centrum van Honfleur zwetend en puffend de trap op naar onze kamers. Wat later zitten we na een paar aperitiefjes alweer heerlijk te genieten aan het haventje van Honfleur en zoals het echte motorrijders betaamt zijn alle problemen die we hebben gehad snel vergeten en worden de eerste straffe verhalen opgedist. We zijn met gemak de luidruchtigste tafel in gans Honfleur en met tranen van het lachen in de ogen gaan we na het eten slapen, morgen wordt een lange dag.

 

Facebook comments