80's Week: Vijf Middenklasse Customs

Tekst: Bart Jacobs

Foto's: Archief De Motorsite

 

De wereld maakte voor het eerst kennis met het fenomeen 'chopper', in de legendarische film 'Easy Rider, uit 1969. In het daaropvolgend decennium won de chopper zienderogen aan populariteit, niet alleen in de Verenigde Staten van Amerika maar ook elders in de wereld. Omdat niet iedereen de mechanische capaciteiten had om een Harley, of een Honda CB750 of een andere Japanse viercilinder, tot chopper om te bouwen, kwamen de Japanse merken vanaf de jaren '80 met kant-en-klare customs.

 

Daarvoor haalden de Japanse fabrikanten de mosterd in het land van Uncle Sam, meer bepaald bij de Harley-Davidson Sportster.  Ze keken naar diens goedmoedige V-twin motorblok, dat toch een mooi uitlaatgeluid had en het lage zadel dat de motorfietsen ook voor vrouwen aantrekkelijk maakte. Anders dan Harley hanteerden de Japanners geen cilinderinhoud van 883cc voor hun V-twins, maar bleven ze allemaal omtrent de 750cc, een formaat dat ze ook op andere motorfietsen gebruikten.

 

Toen de Japanse customs eind jaren '80 massaal nabij zomerse terrassen geparkeerd werden ('na een rondje rond de kerktoren') haalden doorgewinterde toerrijders en sportieve motorrijders weleens de neus op voor die 'eenheidsworst'. Iets wat motorhandelaren zeker niet deden. De meest gewiekste onder hen importeerden immers zeecontainers vol jonge tweedehandse exemplaren van deze motorfietsen uit de Verenigde Staten.

 

 

Harley-Davidson XLH883 Sportster

Vanaf 1986 kreeg de kleinste Sportster het EVO (van Evolution) blok, als krachtbron. Het unieke aan die 45° V-twin is dat elke klep z'n eigen nokkenas heeft. Het unieke geluid van de 'pushrod' V-twin was heel herkenbaar. Bovendien was de Sportster wellicht ook het model dat de meeste customrijders van die tijd ambieerden. De EVO motor is sinds 1986 grotendeels ongewijzigd gebleven.

 

Honda VT750 Shadow

Honda bouwde een V-twin van 52° met driekleps cilinderkoppen als krachtbron voor de Shadow. Het blok was in tegenstelling tot de Harley vloeistofgekoeld en produceerde 68 pk. Een cardanas stond in voor de secundaire transmissie. De VT750 C wordt ook nu in 2018 nog steeds op de markt gebracht in de Verenigde Staten.

 

Kawasaki VN750 Vulcan

Kawasaki bouwde een watergekoelde V-twin met vier kleppen per cilinder. Het opteerde voor een gebruiksvriendelijke cardans als eindoverbrenging.

 

Suzuki VS750 Intruder

Ook Suzuki 'bakte' een custom volgens het beproefde recept: watergekoelde V-twin en een cardanas. Maar met een blokhoek van 45° kwam de architectuur van de V-twin wel in de buurt van het Harley EVO-blok.

 

Yamaha XV750 Virago

Yamaha week met z'n Virago enigzins af van de andere Japanners.  De 75° V-twin was immers luchtgekoeld en had maar twee kleppen per cilinder. Anderzijds was ook de Virago met een cardanas uitgerust.

Facebook comments