Gebruikersnaam:

Paswoord:




Registreer

Paswoord vergeten?
Was het nu '80, '90 of...?: Triumph Tiger 900
Bart Jacobs | 27 mrt 2013

Twee jaar na de wederopstanding van het merk richtte Triumph het vizier op het all-roadsegment. Met de Tiger 900 driecilinder wierp de Britse constructeur de handschoen naar merken als BMW, Honda en Yamaha.


Toen in het najaar van 1991 de eerste geruchten opdoken over de eventuele komst van een allroad Triumph werd er in bepaalde kringen stevig gefronsd.  Slechts weinigen verwachtten immers dat Triumph zich ook op dat segment zou richten.  Maar in het najaar van 1992 werden de sceptici gelogenstraft toen Triumph op de IFMA (nu Intermot) in Keulen de Triumph Tiger 900 voorstelde.

 

Bij de echte Triumph-liefhebber deed de modelnaam Tiger alvast een belletje rinkelen. Want zo’n dikke 10 jaar eerder had Triumph ook al een trail met diezelfde naam op de markt gebracht.  Die motorfiets – de TR7T genaamd – was niet bepaald een succes geweest. Aangedreven door de parallelle tweecilinder van het ‘oude’ Triumph mankte die Tiger achter de concurrentie aan.

 

Range Rover op twee wielen

 

Maar voor modeljaar 1993 pakte het ‘nieuwe’ Triumph dus uit met Tiger 900. Die zag er alvast een stuk gelikter uit dan z’n voorganger van destijds. Met z’n grote tank en dubbele koplampen zag de Tiger 900 er als een echte Dakar-machine uit.  De trendy kleuren en dito graphics gaven de Tiger 900 meteen een moderne look. Ondanks de ruim aanwezige beschermingscomponenten zoals een carterplaat en valbeugels had de Tiger 900 maar weinig off-roadambities. Motoren en Toerisme-correspondent Alan Cathcart noemde hem destijds dan ook "een Range Rover op twee wielen".

 

Allroads begonnen in de eerste helft van de jaren ’90 aan populariteit te winnen maar werden toen nog maar zelden gebruikt om ongeplaveide wegen mee te verkennen.  Triumph had de Tiger 900 dan ook in de eerste plaats voor weggebruik ontwikkeld. Niet zo verwonderlijk want de Tiger 900 deelde z’n frame met andere Triumph-modellen uit die vroege periode zoals de Trident en Trophy.

 

Waren de terreincapaciteiten van de Tiger 900 gering dan bewees hij zich wel op de openbare weg. Testrijders vonden de Tiger 900 met z’n 209 kg een relatief zware motorfiets maar wezen er wel op dat de uitstekende zithouding en het stuur ervoor zorgden dat hij toch goed te berijden was.  Die handelbaarheid kende echter een groot manco dat vooral bij het remmen naar boven kwam: de slappe voorvork. Deze Kayaba-component was te zacht waardoor de motorfiets bij hard aanremmen op z’n neus kwam te staan. Maar het verruilen van de originele veren voor hardere after market-exemplaren kon dat euvel verhelpen.

 

Daarnaast was de Tiger 900 snel – Triumph claimde een topsnelheid van 210 km/u – wat van hem een geschikte reismotor voor lange afstanden maakte. Het was dan ook geen wonder dat Tiger 900 zich als uitstekend alternatief voor een klassieke toermotor ontpopte. Het eerste model van de Tiger 900 zou van 1993 tot 1998 nagenoeg ongewijzigd blijven.

 

Technische gegevens Triumph Tiger 900 1993: Motor: watergekoelde driecilinder viertakt. Cilinderinhoud: 885cc Boring x slag: 76 mm x 65 mm,  Maximaal vermogen: 75 pk aan 7.700 opm Maximaal koppel: 82 Nm aan 6.000 opm, Versnellingsbak: 6 versnellingen,  Drooggewicht: 210 kg, Wielbasis: 1.560 mm Prijs 2013: Tussen € 1.500 en 3.500 (afhankelijk van de staat waarin hij verkeert)