In 1999 was de rol van de Honda Super Blackbird als snelste productiemotor  uitgespeeld. Honda’s merel moest plaats ruimen voor een snelle valk. Die slechtvalk was de Suzuki Hayabusa.

De naam Hayabusa, naar een Japans slechtvalkenras, was tegelijk een vette knipoog naar de Blackbird. Maar een Hayabusa is meteen ook de snelste vogel ter wereld. Iets wat Suzuki ook nastreefde met de dikke 1300cc metende sport-tourer. De verschijning van de Hayabusa creeerde een schokgolf die nog lang nazinderde in de motorwereld. Waren de Kawasaki ZZR 1100 en de Honda CBR1100XX strakke, slanke verschijningen dan deed Hayabusa eerder aan een sumoworstelaar denken. Maar gezien z’n prestaties dan wel een sumoworstelaar die aan de EPO zit.

Je was ofwel voor of tegen de Hayabusa, maar onberoerd liet hij je niet. De Hayabusa trok ook een ander soort clienteel aan. Motorrijders die vooreen een power cruiser op een sportieve motorfiets hadden verkozen. Al was deze doelgroep niet al te happig op de nogal druk aandoende kleurstellingen. Die deden eerder aan het werk van een psychotische kubustische schilder denken dan aan een echte ‘paintjob’. Een Nederlandse Hayabusa-koper ging zelfs zover dat hij onmiddellijk na de ingebruikname z’n Hayabusa matzwart spoot. Op de parking van de Suzuki-dealer met twee spuitbussen uit een doe-het-zelfzaak .

Maar het belangrijkste gespreksonderwerp was allicht de topsnelheid van de Hayabusa. De Suzuki verwees de prestaties van de ZZR en de Super Blackbird naar de geschiedenisboeken en bleek in staat om de magische kaap van de 300 km/u  ruimschoots (ca. 310 km/u)  te ronden. Maar het waren net die drie cijfers die een hele polemiek zouden ontketenen. Voor sommige potentiële klanten was al die ophef het argument dat hen over de streep trok om een bestelbon te ondertekenen.

Ook in de racerij zou de Hayabusa een rol(letje) spelen. Slimme racers plozen de reglementen van nationale wegracekampioenschappen uit om de snelste Suzuki toch in te kunnen zetten. Marc Fisette kwam in 1999 met een Hayabusa in de Freebike-klasse uit in het BK Wegrace. De Luikenaar liet op de lange rechte stukken van het oude circuit van Mettet snelheden van ruim 300 km/u optekenen. Maar Fisette ondervond ook dat de ‘Busa meer een rechtuitmotor dan een stuurfiets was.

Ondanks z’n enorm vermogen bleek de Hayabusa niet geschikt als een racemtor, maar hij was dat des te meer als dragmotor. In de standaardafgeleide klassen kon de Hayabusa een rol van betekenis spelen. De lancering van de Hayabusa viel samen met de opkomst van de stuntscene in de Verenigde Staten. De Busa zou in menige stuntvideo ingezet worden om er wheelie’s mee te trekken, stoplichtsprintjes mee te betwisten of als burnout-machine. Hele scheepsladingen van de Hayabusa werden aan de man gebracht in de States en velen daarvan werden quasi onmiddellijk ‘verbouwd’ naar de smaak van de eigenaar. De eerste versie van de Hayabusa bleef dienst doen tot in 2007. In 2008 lanceerde Suzuki de bravere tweede generatie.

Technische gegevens Suzuki GSX1300R ‘Hayabusa’ (1999): Motor: watergekoelde viertakt vierclilinder in lijn met brandstofinjectie Cilinderinhoud: 1299cc Boring x slag: 81 mm x 63 mm Versnellingsbak: Zesbak Maximaal vermogen: 162 pk aan 9750 o.p.m. Rijklaar gewicht: ca 250 kg Lengte: 214 cm Prijs 2012: tussen € 4.000 en € 6.500 afhankelijk van bouwjaar