De Ducati 900SS mag dan wel niet dezelfde status hebben als andere producten uit Borgo Panigale zoals de 916, de 1198 of de Desmosedici toch is hij bijna even legendarisch.

De eerste versie van de 900SS deed midden jaren ’90 z’n entree op de motormarkt. Het was een voor die tijd buitengewoon sportieve motorfiets. Het model hield zeven jaar stand, maar nadat hij eind 1982 uit de catalogus verdween kwam er niet onmiddellijk een opvolger. Niet verwonderlijk want de financiële toestand bij Ducati was op dat ogenblik niet meteen florissant.

Zeven jaar later had Claudio Castiglioni Ducati ondertussen overgenomen en had men in Bologna de wind opnieuw in de zeilen. En dus was het tijd voor de lancering van een nieuwe Supersport 900. Die motor kwam er vooral als ‘instapmodel’ omdat Ducati’s 851 Superbike toch behoorlijk prijzig was. De eerste versie van de ‘moderne’ 900SS zong het echter niet lang uit. Al vlug kwamen een aantal gebreken boven drijven waaronder de maar al te vaak moeilijke afstelbare dubbele carburatoren van Weber. Mede daardoor viel de verkoop van de 900SS tegen. In Borgo Panigale handelde men snel en ging men – met het oog op een grondige update van de 900SS - te rade bij een aantal Japanse toeleveranciers. Eind 1990 presenteerde Ducati een nieuwe versie van de 900SS.

De 900SS was in vele opzichten een ‘traditionele’ Ducati. Het was een sportieve motorfiets en dat stak deze motor niet onder stoelen of banken. Toch zag deze 900SS er in vergelijking met de ’89-versie toch iets minder ‘racy’ uit. Dat kwam vooral tot uiting in het grotere zadel met buddyseat. Maar uiterlijk oogde de ‘nieuwe’ 900SS een stuk beter afgewerkt. Zo kregen de spiegels dezelfde kleur als de kuip waardoor de motor in z’n geheel mooier ging ogen. Ducati bracht twee verschillende versies van deze 900SS op de markt: de carenata (met volledige stroomlijn) en de nuda (met alleen een kopkuipje).

 In het cro mo-buizenframe huisde de luchtgekoelde V-twin. Geen beul van een krachtbron, maar dat was ook niet de bedoeling. Na het debacle met de carburatoren van Weber betrok Ducati deze nu bij het Japanse Mikuni. Door deze ingreep kreeg het blok van de 900SS meer vermogen in het middengebied.

Ook het rijwielgedeelte werd herzien. Vooral de conventionele voorvork van het ’89-model was vaak ontoereikend gebleken. De komst van een Showa upsd-voorvork zorgde niet alleen voor een beter sturende motorfiets, maar ook voor meer comfort. Daar zat ook de Showa monoshock voor iets tussen.

Was de 851 een van de eerste compromisloze superbikes, dan was de 900SS toch vooral een sportmotor voor het grote publiek. Z’n prestaties mochten gezien zijn, maar waren zeker niet extreem. De motor oogde sportief maar was ook comfortabel. De 900SS was met kwaliteitscomponenten opgebouwd, maar was niet echt ‘cutting edge’.  Kortom, een betaalbare, sportieve allrounder die je ook nog eens in twee verschillende versies kon kopen. Deze 900SS zou tot eind 1998 in de Ducati-catalogus blijven. Zijn modern ogende opvolger – die dezelfde naam droeg – kon nooit op hetzelfde succes rekenen.

Technische gegevens Ducati 900SS 1991: Motor: luchtgekoelde viertakt 90° V-twin Cilinderinhoud: 904cc Boring x slag: 92 x 68 mm Versnellingsbak: 6 versnellingen Maximaal vermogen: 84 pk aan 7.000 opm Maximaal koppel: 85,5 Nm aan 5.000 opm Lengte: 2030 mm Rijklaar gewicht: 204 kg Prijs 2012: tussen € 2.500 en € 4.000 afhankelijk van bouwjaar en staat.