De voor Europa bestemde Enfields die vandaag de dag van de band lopen in India beschikken sedert een dik jaar over een compleet nieuwe geïnjecteerde krachtbron die een stuk properder en krachtiger voor de dag komt. Dat was broodnodig want de carburatorgevoede motor raakte onmogelijk nog door de Euro-III emissiekeuring.
Bijkomend voordeel van die drastische vernieuwing is dat de motor voortaan een ‘aanvaardbaar’ vermogen van 28 pk aan 5.250 toeren laat optekenen, 20% meer in vergelijking met zijn voorganger. Toch zijn het niet de pk’s die maken dat het gezellig toeren is met de Bullet EFI, het is vooral het romige koppel dat zorgt voor een brede smile op je gelaat. Het leuke daaraan is dat het al bij erg lage toerentallen vrijkomt waardoor je lekker laagtoerig kunt genieten van de donkere roffel uit de ellenlange verchroomde uitlaatpijp.
Het enige waar we tijdens deze eerste test rekening moesten mee houden was dat de machine in kwestie amper 70 kilometer op de teller had. Zachtjes tuffend van dorp naar gehucht dan maar, ideaal om de ruwe randjes binnenin geduldig glad te polijsten. Vooral de nieuwe vijfversnellingsbak is duidelijk wel blij met die zachte, geleidelijke aanpak, getuige de steeds gesmeerder verlopende gangwissels naarmate het kilometertotaal aandikte.
Hoewel het nieuwe blok volledig anders vormgegeven is dan de oude 350 en 500 éénpitters oogt het nog altijd oerklassiek, net als de rest van de motor overigens. De bolle, handgeschilderde tank, de ingekapselde koplamp met twee pilootlichtjes ernaast, het in de kleur van de tank gespoten wiegframe, de dikke tankrubbers, de simpele maar ó zo mooie tellerpartij, de diep in het motorblok gestanste logo’s,... het zijn allemaal details die authentieke nostalgie ademen zonder opzichtig te zijn. De Classic onderscheidt zich van zijn andere collega’s door uit te pakken met een solo zweefzadel, een verchroomde bagagerekje op het voluptueus gewelfde achterspatbord en 18-inch spaakwielen. Ondanks zijn 190 kg voelt deze Bullet aan als een fietsje en hij rijdt ook zo, met een heel licht aanvoelende voorpartij en een kwiek stuurkarakter. Als er één firma is die het geheim kent om kilo’s compleet onzichtbaar te laken, dan wel Enfield...
Rijden met zo ’n ‘nieuwe oldtimer’ is een belevenis op zich. De trillingen aan stationair toerental sijpelen zichtbaar door naar de hele machine met enthousiast op en neer dansende spiegels als resultaat. De onbalans verdwijnt van zodra je het toerental een beetje optrekt zodat je al rijdend slecht minimaal hinder ondervindt van de mono-draaicultuur. Eén ding mag je niet doen: hoge toeren opzoeken. Daar wordt de onbalans zodanig uitvergroot dat het wel storend wordt, wat in ons geval betekende dat we vrede moesten nemen met een kruissnelheid van om en bij de 95 km/u. Met rustige halen aan het langeslag gashendel trek je de Bullet naar zijn vijfde versnelling die goed is voor zowat alle tempi die het huidige verkeer je opdringen. Wil je netjes binnen de lijntjes kleuren in de bebouwde kom dan ben je beter af in vierde, maar voor de rest is het genieten geblazen van het heerlijk bruikbare, laag in toeren gesitueerde koppel.
De Royal Enfield Bullet Classic is een ongekend charmante motorfiets die een mens moeiteloos 25 jaar terug in de tijd gooit. Waar je niet bang moet voor zijn is voor de toen nog nazinderende oliecrisis. Over een afstand van net geen 500 kilometer noteerden we een gemiddeld verbruik van welgeteld 3,2 liter per 100 kilometer op. Voor een deel is dat toch wel verbazend lage verbruik te verklaren door de lage kruissnelheden en de voorzichtige acceleraties maar het blijft een bijzonder leuk gegeven te kunnen vaststellen dat je met één volle tank makkelijk 450 kilometer ver raakt. Wie wegsmelt bij het zien van een fraai gerestaureerde oldtimer maar niet de tijd nog de kennis heeft om 'm aan de praat te houden kan een prima alternatief in huis halen met deze Enfield Classic. Voor net geen 6.200 euro kan je een stuk van je jeugd terugvinden en dat is een ronduit faire deal.
Wie meer wil lezen over de Royal Enfield Bullet Classic EFI kan de uitgebreide test, gevolgd door een fabrieksbezoek bij Enfield, lezen in Motoren & Toerisme 10/2009.
Tekst Dirk Gossye - Foto's Philippe Buissin
|